Selamlar sevgili DA insanları!

Cevresinde olan olaylar insanları nasılda etkiliyor böyle.. Anlaması güç, birşeyler uyanıyor sanki diyafram kasıyla beraber.. Ayrılıktan bahsediyorum. Ama ilk akla gelenin aksine bu geçici bir ayrılık. Bitecek biliyoruz ama neden günler uzuyor ki? Algı evet.. Ama o da bir yere kadar..

Ben gözlerimi bir eylül sabahına açmak istiyorum. Bir başkasıda herhangi bir cuma sabahına.. Ama günler uzadı ya. Ben açıyorum gözlerimi ve.. Haziran'dayız! Pazartesi'deyiz!

Günlerimizi uzatan nedir acaba? Sevgi mi? özlem? Can sıkıntısı? Madem öyle neden konsantrasyon isteyen bir işle uğraşırken unutuyoruz? Zaman geçip gidiyor bu anlarda. Ama.. işin bittiği an aklımıza sıradaki değil "O" geliyor. Nerede? Ne yapıyor? Belki biliyoruz nerede olduğunu ve ne yaptığını. Ama sorun olmaktan cıkaramıyor.
Acaba giden de böyle hissediyormudur diye düşünüyoruz. Düşündüğünü sanıyorum, ama kalan olmak daha bir koyuyor sanki insana.

Yinede kalanlar daha güçlüdür bence. Hem bellimi olur belki gözümüzü açtığımız haziranda cıkagelir,getirir baharı melekler eşliğide. Yada buz gibi bir salı sabahında.. Gerçekten soğukmudur o salı?